melle-blogsociety-1

Door Luuk | Voor het eerst iemand ontmoeten is altijd even lastig. Zo ook op mijn allereerste werkdag bij Blog Society. Wat ga ik eigenlijk zeggen? Moet ik zwaaien zodat ze me ziet? Kom ik niet te stom over? Ik wist twee dingen, namelijk: Thank God It’s Monday en Melle Bouwhuis. Wachtend in de grote entreehal van de TMG had ik stiekem al gekeken op Instagram om erachter te komen hoe ze eruitzag. Toen ik vervolgens een donkere pony en een Herschel tas binnen zag wandelen, wist ik meteen dat ik moest gaan staan zwaaien zodat ze direct kon zien hoe stom ik was. Waar ik een: “Hey, jij bent Luuk, aangenaam” had verwacht, keek ze bijna langs me heen en stond ik heftig naar een witte muur te gebaren om maar aandacht te krijgen. Nee, we dronken een fijne bak koffie en leerden elkaar snel kennen door een interview te houden met vragen die uit een vriendenboekje zouden kunnen komen…

Voor welk gerecht mag ik je ‘s nachts wakker maken?
Niet speciaal een gerecht, maar vooral het moment van de maaltijd. Ik word namelijk dolgelukkig van ontbijten. Laatst had ik overnight oats klaargemaakt en ben toen naar bed gegaan met het idee dat ik dan sneller kon ontbijten. Je hoeft me dus niet wakker te maken, echt, liever niet zelfs. Slaap zie ik als een soort tijdmachine naar het ontbijt, mijn dagelijkse feestmomentje!

En als er iets is wat je voor de rest van je leven zou willen eten, wat zou dat dan zijn?
Wraps met kaas natuurlijk, als je het me wat eerder had gevraagd. Ik mag zeker niet weer ‘ontbijt’ zeggen? Nee, dat is ook net iets te breed. Naja, aangezien ik nu een foody ben, kies ik dan toch voor de zoete aardappel. Je kunt er in principe alle kanten mee op, bijvoorbeeld gepoft, of als patat, of misschien wel voor in een soepje!

Kun je naast je ontbijt nog iets opnoemen waar je niet zonder kan?
Internet! Vrijwel alles wat ik doe of heb gedaan, is tot stand gekomen door internet. Een leven zonder… ik zou het me niet voor kunnen stellen. Op vakantie vind ik het altijd wel prima om even afgezonderd te zijn van alles en iedereen en thuis gaat het nu ook wel ietsje beter qua gebruik. Een boek lezen af en toe brengt ook de nodige voldoening.

Is er iets waar je echt chagrijnig om kan worden?
Ik ben vrijwel altijd positief ingesteld. Een klein dingetje waar ik me aan kan irriteren, zijn de fietsers in Amsterdam die hun hand niet uitsteken wanneer ze uitwijken naar een kant, maar goed… Echter heb ik door de jaren heen wel gemerkt dat er mensen bestaan die alleen maar in geld denken. Alles opzij kunnen zetten ten koste van de wensen van anderen in je naaste omgeving? Prima om dan collega’s te zijn, maar een uitnodiging voor mijn verjaardagsfeestje kun je mooi vergeten.

Zou je weleens iemand anders willen zijn?
Nee, Ik ben eigenlijk best content met mezelf. Zeker als ik kijk naar waar ik vandaan kom en het ontwikkelen van een positieve flow. Nee, ik zou niets liever dan mezelf willen zijn. Alle zaadjes die ik heb gepland in mijn bestaan als blogger zijn allemaal tegelijk uitgekomen en hebben doen leiden tot de persoon die ik nu ben. De onafhankelijk, zelfverzekerde, maar bovenal gelukkige Melle!

Is er iets wat nog niemand van je weet?
Ik heb mezelf een soort tik aangeleerd dat ik een afkeer heb gekregen tegen oneven getallen. Wat het is weet ik niet, maar de wekker bijvoorbeeld staat elke ochtend op een getal wat deelbaar is door twee. Een uitzondering op de tik is het getal 7, maar dat is vooral ontstaan toen ik hoorde dat het perfect gekookte ei 7 minuten in de pan moest liggen… (HET WERKT ECHT!).

Heb je een ultieme droom?
Een echte ultieme droom heb ik niet. Ik hou bepaald niet van het gevoel meer nodig te hebben om maar gelukkig te zijn. Wel ben ik iemand die open staat voor nieuwe mogelijkheden en kansen om mezelf te ontwikkelen als persoon. Dat maakt mij gelukkig!

Melle Bouwhuis | 28 jaar | Vindt maandag de leukste dag van de week | Doet yoga | Blogt op thankgoditismonday.nl | Deze blog raad ik iedereen aan: ikbenirisniet.nl.